ارشیا عشق کوچولوی منو بابایی

واااای اصلا باورم نمیشه از به دنیا اومدنت یه سال گذشته انگار همین دیروز بود رفتیم بیمارستان و تو به دنیا اومدی... تو این یه سال روزای خوبم داشتیم و روزای سختم داشتیم..ولی انصافا روزای خوبش بیشتر بود ...به جز سه شب اولی که به دنیا اومدی که شب تا صبح بیدار بودی و گریه میکردی دیگه یادم نمیاد بیدار مونده باشی و اذیت کنی..البته شبی 2 - 3 بار بیدار میشی و شیر میخوری و دوباره میخوابی... هربار که بردمت و واکسن زدی اصلا اذیتمون نکردی ...اصلا انگار نه انگار که واکسن نوش جان کردی. واسه اولین دندونت که دراوردی یه هفته مریض شدی...خیلی اذیت شدی و اذیت کردی..قربونت برم...ولی واسه دندونای بعدیت اصلاااا خلاصه که تا این...

سلام نی نی نازم امسال تابستون چون بابایی زیاد مرخصی نداشت نمیتونست بیاد بریم مشهد ...گفت 4 - 5 روزه بریم و برگردیم.ولی چون چشم رو هم بذاریم 5 روز تموم شده و رفته...تصمیم گرفتیم منو تو تهنایی بریم مشهد  البته معمولا تابستون من تنها میرفتم یه ماه میموندم بعدش بابایی میومد دنبالم و باهم برمیگشتیم ولی این بار چون تو هم باهام بودی یه خورده میترسیدم تنها برم گفتم شاید نتونم تو راه مواظبت باشم...میترسیدم تو راه نکنه یه دفعه بزنی زیر گریه  و نتونم ساکتت کنم. ولی آخرش دلمو زدم به دریا...بابایی واسمون بلیط گرفت که بریم. 18 مرداد ساعت 11 شب پرواز داشتیم .هم از اینکه واسه یه ماه قرار بود از بابایی جدا شیم دلم گرفته بود هم اضطراب...

سلام عشق کوچولوی من.... اول از همه عید پسر گلم و هرکسی که به وبلاگ کوچولوی من سر میزنه مبارک من همیشه عیدو خیلی دوست داشتم و تو این چند سال که ازدواج کردم خیلی بیشتر. چون هرسال عید میریم مشهد خونه مامانجون. ولی امسال با همه سالا فرق داشت ....تو هم با ما بودی و ما خییییلییییی خوشحال بودیم...با اینکه کلی لباس نو داشتی ولی با کلی ذوق و شوق واست لباس عید خریدیم و رفتیم مشهد. خدارو شکر تو راه زیاد اذیت نکردی ...چون اولین مسافرتی بود که تو هم با ما بودی و مسیرم زیاد بود ولی از اون چیزی که فکر میکردم راحت تر بود اینم یه عکس از پسر گلم که که اطراف مشهده و پر از گل شقایق. ببخشید که عکس تکی دیگه  ازت ندارم ...عکس...

  سلام پسر عزیزم الان که دارم واست مینویسم تو خوابی . بابایی هم خوابیده. امروز اذیتم کردی ولی هرچی اذیتم کنی من هربار که نگات میکنم خدا رو شکر میکنم. هفته پیش 3 ماهت تموم شد و رفتی تو 4 ماه.یعنی 97 روز.... نمیدونم الان که داری این صفحه رو میخونی چند سالته ولی همیشه دعا میکنم خدا یه عمر طولانی با سلامت بهت بده. خیلی دوستت داریم عزیزم. از وقتی تو اومدی تموم زندگیمون وقف تو شده...تو شدی همه دنیامون... فکر کنم میخوای دندون دربیاری.... یه ماهم میشه که آغو آغو میکنی... چند وقتی هم هست که وقتی اسباب بازیهاتو میدیم بهت دستتو دراز میکنی و میگیریشون. من میگم چپ دستی چون از دست چپت بیشتر استفاده میکنی ایشالا همیش...

ارشیای عزیزم اول از همه باید بگم پسر عزیزم مامان و بابا رو ببخش ..... از اونجایی که همه گل پسرا یه روزی باید ختنه بشن ما تصمیم گرفتیم الان که هنوز کوچیکی و خاطره بدی برات از درد یا هر چیز دیگه ای نمیمونه این کارو انجام بدیم...  با اینکه خیلی زیاد نگران بودیم و تقریبا دست تنها ولی پیش خودمون گفتیم این جوری واست بهتره.گفتم اگه دیرتر بشه و یاد بگیری به پهلو یا شکم بخوابی ممکنه دردت بیاد یا زخمت خوب نشه. پس دلمونو زدیم به دریا و 63 روزگیت ختنت کردیم...   اولش فکر کردیم تنهایی از پسش بر میایم واسه همین حاضرت کردیمو خودمون 3 تایی رفتیم مطب دکتر . وقتی بردنت تو اتاق تا چند دقیقه اول ساکت بودی ولی بعدش شروع کردی به گریه و جیغ........

عسل مامان... ارشیای من.... به همین زودی یه ماه گذشت و پسر کوچولوی ناز من یه ماهه شد یک ماهگیت مبارک!!! مامان و بابا عاشقتن                                                                                                                           عزیز دلم! پشه ها نیشت زدن...لپ قرمزی شد...

ارشیای من الان 10 روزته و مامانجون حاضرت کرده که بریم بیرون.آخه من وقت دکتر داشتمو چون کسی نبود مواظبت باشه با خودمون بردیمت! این لباسم که پوشیدی سلیقه باباییه....خودش تنهایی رفته و اینو خریده! ولی خودمونیما...خوشگله ولی یه کوچولو واست بزرگه مخصوصا کلاهش               مامان فدات شه عزیزم....ماه من...                   ...

ارشیای من این روزیه که فرشته ها بدرقت کردن و تو زمینی شدی....فرشته آسمونی من!!!!       پسر ناز من روز 5شنبه  23 مهر 1388 ساعت  9:35 دقیقه صبح  در بیمارستان آریا بولوار کشاورز با کمک دکتر روشنک احمدپور به دنیا اومد ...